Paros and Antiparos Community

Κοινωνικό δίκτυο της Πάρου και Αντιπάρου

Mύθοι και αλήθειες για την αλιεία/Truths and tall tales about fisheries


Μύθοι και αλήθειες για την αλιεία [for English see below]





Μύθοι και αλήθειες για την αλιεία
[for English see below]

Στην εκλογική περίοδο που αφήσαμε πίσω μας λίγα πράγματα ειπώθηκαν για τη βιώσιμη ανάπτυξη και τους τρόπους με τους οποίους αυτή η έννοια μπορεί να έχει πρακτική εφαρμογή στη ζωή των κατοίκων των νησιωτικών περιοχών. Ακόμα και όταν τέθηκε θέμα βιώσιμης ανάπτυξης, τέθηκε σε ένα γενικόλογο πλαίσιο και με εμφανή την προσπάθεια να μη θιχθούν συμφέροντα και χαθούν πολύτιμοι ψήφοι.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στάσης ήταν οι δηλώσεις που έκαναν οι αρχηγοί διαφόρων πολιτικών παρατάξεων (ή η σιωπή που κράτησαν) στο άκουσμα των προτάσεων του νομάρχη Κυκλάδων κ. Μπάιλα για την αλιεία.

Ως λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τόσο οι ψαράδες όσο και τα θαλάσσια οικοσυστήματα από τα οποία εξαρτώνται οι πρώτοι, το πανεπιστήμιο  του Αιγαίου έχει πρότεινει τη δημιουργία προστατευόμενων θαλλασίων περιοχών σε περιοχές των Κυκλάδων όπου συναντάται υψηλή βιοποικιλότητα και πλούσιο απόθεμα σε ψάρια. Το σκεπτικό είναι να δοθούν πολύτιμες ανάσες στη θάλασσα ώστε να  μπορέσουν να επανακάμψουν τα ιχθυοαποθέματά της. Με βάση τα πορίσματα αυτής της έρευνας, η οποία χρειάστηκε τέσσερα χρόνια για να ολοκληρωθεί, το νομαρχιακό συμβούλιο των Κυκλάδων στην τελευταία συνάντησή της στην Ανάφη στις 7 Σεπτεμβρίου, πρότεινε τη σταδιακή απόσυρση της βιντζότρατας, με επιδότηση, την απαγόρευση της χρήσης μηχανότρατας εντός των χωρικών υδάτων του νομού Κυκλάδων και τη δημιουργία θαλασσίων πάρκων σε τμήματα των ακτών ορισμένων νησιών της περιοχής μας (μεταξύ των οποίων και της Πάρου) που δε θα ξεπερνά το 8% της ακτογραμμής του κάθε νησιού. Να σημείωσουμε εδώ ότι τα θαλάσσια πάρκα δεν θα εκτείνονται πάνω από ένα μίλι από την ακτή, όριο εντός του οποίου οι τράτες ούτε συ άλλως απαγορεύονται να ψαρεύουν βάσει της κείμενης εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας.

Οι αντιδράσεις των υποψηφίων δημάρχων (ή όσων εξ αυτών θέλησαν να ασχοληθούν με το θέμα) έδειξαν την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται το θέμα, η οποία και ευθύνεται για τον ανομολόγητο μαρασμό της αλιείας στον τόπο μας. Ο νυν και επανεκλεγέν δήμαρχος κ. Χρήστος Βλαχογιάννης σε δηλώσεις του σε τοπική εφημερίδα δήλωσε πως «χρεός όλων μας είναι να προστατεύσουμε την αλιεία…έτσι ώστε η θάλασσα να συνεχίσει να έχει ψάρια, αλλά για να το πετύχουμε αυτό επιβάλλεται να έχουμε την άποψη των αλιέων οι οποίοι σίγουρα ενδιαφέρονται για το καλό τους και ξέρουν καλύτερα από τον καθένα τι πρέπει να κάνουμε. Σε κάθε περίπτωση, πριν από τη λήψη οποιαδήποτε απόφασης, από οποιοδήποτε όργανο, είναι απαραίτητος ο διάλογος και η ευρύτερη συζήτηση, καθώς και η εκπόνηση εμπεριστατωμένης μελέτης. Στην περίπτωση αυτή δεν νομίζω ότι έγινε». Υπερθεματίζοντας την ταύτιση του με τους ψαράδες της μέσης αλιείας ο πρώην λιμενάρχης Πάρου και  επίσης υποψήφιος για το δημαρχιακό πόστο κ. Ηλίας Κουντρομιχάλης είπε πως «η Πάρος έχει το μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο των Κυκλάδων και τον τρίτο στο Αιγαίο. Η επαγγελματική τάξη των αλιέων καλύπτει ένα μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας και η εφαρμογή των αποφάσεων του νομαρχιακού συμβουλίου θα δημιουργησει σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα στο νησί μας».

Οι παραπάνω δηλώσεις όμως μάλλον υποκρύπτουν την πραγματική εικόνα που παρουσιάζει η αλιεία στο νησί μας και ακολουθούν την πεπατημένη οδό των ανέξοδων υποσχέσεων που δεν οδηγούν πουθενά. Αν οι πολιτικοί μας αρχηγοί είχαν κάνει τον κόπο να διαβάσουν την έρευνα που εκπόνησε το τμήμα επιστημών της θάλασσας του Πανεπιστημίου του Αιγαίου ή έστω να παρεβρεθούν στην ημερίδα που είχε διοργανώσει η νομαρχία στη Νάξο τον Ιούλιο θα διαπίστωναν και μόνοι τους πως η κατάσταση των ιχθυοαποθεμάτων δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αισιοδοξία και πως απαιτούνται άμεσα μέτρα για να προστατευτεί η θάλασσα, η υγεία της οποίας αποτελεί βαρόμετρο για  το μέλλον των ψαράδων. Ακολουθώντας την ίδια ρότα δεν πρόκειται να μας βγάλει από τα αδιέξοδα, ενώ όσο υποβαθμίζονται τα θαλάσσια οικοσυστήματα τόσο πιο δύσκολη γίνεται η στροφή των ψαράδων σε εναλλακτικές δραστηριότητες.    

Η έρευνα πεδίου που διεξήγαγε η ομάδα του πανεπιστημίου του Αιγαίου τα καλοκαίρια του 2007 και 2008 έδειξε αυτό που λίγο-πολύ γνωρίζουμε όλοι οι κάτοικοι των νησιών: ότι τα ψάρια έχουν μειωθεί δραματικά σε σχέση με το παρελθόν.  «Τα αποτελέσματα των μετρήσεων κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου», είχε πει τότε ο κ. Γιώργος Κόκκορης, υπεύθυνος του προγράμματος και λέκτορας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η μέγιστη βιομάζα ανά μονάδα επιφάνειας, το βάρος δηλαδή των ψαριών ανά τ.μ., έχει διαπιστωθεί πως φτάνει τα 65 γραμμάρια στην περιοχή των Κυκλάδων (στην Πάρο φτάνει τα 20 γραμμάρια, ενώ στη Νάξο τα 10 γραμμάρια), όταν σε άλλες περιοχές της Μεσογείου είναι 200.

Η πολύχρονη έρευνα του Πανεπιστημίου του Αιγαίου περιλάμβανε επίσης συντεύξεις από 114 παράκτιους ψαράδες (τους οποίους αφορά το μέτρο δημιουργίας προστατευόμενων περιοχών στη θάλασσα), το 98% των οποίων συμφώνησε πως έχει υπάρξει σημαντική μείωση των ιχθυοαποθεμάτων. Σύμφωνα με τους ίδιους τους ψαράδες οι κύριοι λόγοι γι’αυτή τη μείωση είναι η υπεραλίευση  απ΄όλα τα αλιευτικά μέσα, η παράνομη αλιεία, τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα και η μόλυνση από τη στεριά. Από τους ερωτηθέντες το 72% τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας θαλασσίων καταφυγίων στην περιοχή τους, ενώ η πλειοψηφία τους ζήτησε την εφαρμογή της νομοθεσίας και  την αστυνόμευση ώστε να προστατευτεί το επάγγελμά τους.

Η δημιουργία θαλάσσιων καταφυγίων δεν θα επανεμπλουτίσει μόνο τις θάλασσές μας με ψάρια, αλλά θα βάλει τις προϋποθέσεις για  συμπληρωματικά εισοδήματα για τους παράκτιους ψαράδες και τις τοπικές κοινωνίες με την ανάπτυξη καταδυτικού, οικολογικού και αλιευτικού τουρισμού, τη φύλαξη θαλάσσιων πάρκων, τις ξεναγήσεις, τις επιστημονικές έρευνες κ.ά. Με δύο λόγια τα θαλάσσια πάρκα θα συμβάλουν στην εξασφάλιση μιας βιώσιμης ανάπτυξης για τα νησιά των Κυκλάδων, κατά τα πρότυπα άλλων νησιών της Μεσογείου.

Όπου έχουν θεσπιστεί θαλάσσια πάρκα έχει διαπιστωθεί πως η αύξηση των αλιευτικών αποθεμάτων συντελεί στη μεταστροφή της αρνητικής στάσης που υιοθετούν πολλοί ψαράδες στο πρώτο άκουσμα του μέτρου. Στη Νέα Ζηλανδία π.χ., όπου εφαρμόστηκε το μέτρο, το 80% των αλιέων τάχθηκε υπέρ της ύπαρξης των καταφυγίων μετά τα πρώτα χρόνια λειτουργίας τους, ενώ πολλοί απ’ αυτούς ζήτησαν τη δημιουργία και νέων καταφυγίων.

Σε μια εκδήλωση που διοργανώθηκε από την Greenpeace στις 24 Οκτωβρίου στην Αθήνα με θέμα τα προβλήματα της ελληνικής αλιείας με τίτλο «Ψαρεύοντας την αλήθεια» υπήρξε μια πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα ταύτιση απόψεων μεταξύ των  προσκεκλημένων  πολιτικών, περιβαλλοντολόγων και επιστημόνων, όλοι εκ των οποίων τάχθηκαν υπέρ της δημιουργίας θαλάσσιων καταφυγίων ως ύστατη λύση για την προστασία της θάλασσας.

Όπως δήλωσε η προσκεκλημένη Ευρωπαία Επίτροπος Θαλασσίων Υποθέσεων και Αλιείας, κ. Μαρία Δαμανάκη: «Υπάρχουν επαρκή επιστημονικά δεδομένα τα οποία μας πείθουν χωρίς αμφιβολία ότι τα ψάρια τελειώνουν. Αν δεν πάρουμε μέτρα πολύ γρήγορα, δεν έχουμε διέξοδο. Από επιστημονική μελέτη των υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προκύπτει ότι αν συνεχίσουμε έτσι τότε σε δέκα χρόνια μόνο 6 - 8 από τα 136 είδη των θαλασσών μας θα είναι υγιή».  Η Επίτροπος διευκρίνισε: «Η Ε.Ε. έχει ψηφίσει κανονισμούς. Εδώ και τρία χρόνια υπάρχει ένας μεσογειακός κανονισμός που αν είχε εφαρμοστεί θα έλυνε πολλά προβλήματα. Παίρνει μέτρα, βάζει ένα φρένο και κάποιους περιορισμούς για τα συρόμενα εργαλεία, προβλέπει τη δημιουργία καταφυγίων, έχει μια συγκεκριμένη αντίληψη προστασίας των θαλασσών». Επεσήμανε επίσης: «Δεν έχουμε καθόλου άλλο χρόνο. Συναντήθηκα πριν από λίγες μέρες με το νέο Υπουργό Αλιείας, ο οποίος μου είπε ότι αντιλαμβάνεται πλήρως ότι χρειάζεται να αλλάξει η πολιτική στον τομέα αυτό. Δε χρειάζονται θαύματα αλλά το αυτονόητο. Η Ελλάδα να εφαρμόσει την κοινοτική νομοθεσία, να μην πάει στα δικαστήρια και να μην πληρώνει πρόστιμα».

Από την πλευρά του ο κ. Στέλιος Κατσανεβάκης, ερευνητής στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών σε θέματα αλιείας, ο οποίος συμμετείχε στην έκθεση, τόνισε: «Όπως προέκυψε από την ανασκόπηση της κατάστασης των αλιευτικών αποθεμάτων της Μεσογείου, που έγινε πριν λίγες ημέρες από την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (STECF) της ΕΕ, από τα 41 αποθέματα για τα οποία υπάρχουν επαρκή δεδομένα για την αξιολόγησή τους, τα 35 (ποσοστό 85%) υπεραλιεύονται, ενώ μόνο για τα 6 (ποσοστό 15%) τα σημερινά επίπεδα εκμετάλλευσης δεν απειλούν την αειφορία τους. Είναι επιτακτική η ανάγκη για αλλαγή στον τρόπο διαχείρισης των αλιευτικών αποθεμάτων, με γνώμονα την αειφορική εκμετάλλευση των θαλάσσιων βιολογικών πόρων και την προστασία της βιοποικιλότητας. Η ανάπτυξη δικτύων θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία αναγκαιότητα για την ουσιαστική προστασία της βιοποικιλότητας και ως ένα αποτελεσματικό εργαλείο αλιευτικής διαχείρισης. Η Ελλάδα δεν πρέπει να καθυστερήσει άλλο στη δημιουργία ενός τέτοιου δικτύου θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών, που θα πρέπει να σχεδιαστεί με βάση καθαρά επιστημονικά και όχι πολιτικά κριτήρια και να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη εφαρμογή και η διαρκής παρακολούθηση των διαχειριστικών σχεδίων».  

Τέλος, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Παράκτιων Αλιέων Νοτίου Αιγαίου, κ. Δημήτρης Ζάννες, που πρωτοστατεί στις προσπάθειες δημιουργίας θαλάσσιου πάρκου στις βόρειες Κυκλάδες, είπε: «Ο μύθος καταρρίφθηκε. Η αντίληψη ότι η θάλασσα είναι μια ανεξάντλητη πηγή από την οποία μπορούμε να παίρνουμε ό,τι και όσο θέλουμε αποδεικνύεται πλέον λανθασμένη, επιζήμια και καταστροφική. Έχει έρθει ο καιρός όπου η θάλασσα και ο άνθρωπος θα πρέπει να έχουν μια σχέση αμφίδρομη όπως στο παρελθόν. Οι παράκτιοι αλιείς των Κυκλάδων, αλλά και ολόκληρες οι νησιωτικές κοινωνίες είναι έτοιμες για κάτι τέτοιο. Οι συνεργασίες με οργανισμούς όπως η Greenpeace  δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα, και την ύπαρξη κοινών στόχων για τη διατήρηση των ζωντανών θαλασσών μας. Μένει να δούμε αν η πολιτεία θα συμβαδίσει και έμπρακτα προς αυτή την κατεύθυνση. Όπως πολύ εύστοχα, σε δήλωσή του, ο Υπουργός Αλιείας, κ. Διαμαντίδης είπε, η Ελλάδα είναι η θάλασσα. Εμείς λέμε ζωντανή νησιωτική Ελλάδα είναι η ζωντανή θάλασσα».

Αδιάψευστος μάρτυρας του μαρασμού της αλιείας στο νησί μας είναι ο διαρκώς μειούμενος αριθμός των ατόμων που απασχολούνται στον κλάδο. Η Πάρος που άλλοτε είχε το μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο στο ανατολικό Αιγαίο σήμερα μετρά (αν εξαιρέσουμε τους παράκτιους ψαράδες) 13 πεζότρατες,  9 γρι-γρι και 1 ανεμότρατα. Επιτόπια έρευνα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στην Πάρο το 2007 έδειξε πως στο νησί υπάρχουν 3 κάτοχοι επαγγελματικών αδειών που ζουν αποκλειστικά από την αλιεία, ενώ οι υπόλοιποι συμπληρώνουν το εισόδημά τους απασχολούμενοι σε άλλους κλάδους. Έτσι, ενώ πριν από 20 χρόνια η Πάρος ήταν σε θέση να εξάγει την αλιευτική της παραγωγή, σήμερα το νησί καλύπτει τις ανάγκες του σε ψάρια από εισαγωγές, ιδιαίτερα από το Μάϊο και μετά.

Μήπως έχει έρθει ο καιρός να ξανασκεφτούμε την αλιευτική μας πολιτική μας και να στραφούμε προς μια βιώσιμη αλιεία που δεν θα υποθηκεύει το μέλλον ούτε της θάλασσας ούτε των ψαράδων;

Τruths and tall tales about fisheries

In the election period that we left behind us few things were said about sustainable development and how this can be applied to the daily lives of people living on the islands. Even when the issue of sustainable development  was brought up, it was raised in a very general context so as not to pique vested interests and scare away potential voters.

A typical example of this were the reactions of (or the silence kept by) mayoral candidates at the announcement of the proposals of the head of the Cyclades Prefecture Mr Bailas with regard to the fisheries sector in our region.  

As a solution to the problems plaguing both the fishermen and the marine ecosystems, on which the livelihood of the former depends, the University of the Aegean has suggested setting up a network of marine reserves throughout the Cyclades region where a rich biodiversity and an abundance of fish stocks has been observed. The thinking behind this measure is to give the sea much needed breathing space that will allow depleted fish stocks to mark a come-back. Based on the findings of the four-year long scientific study the Cyclades Prefecture in its last meeting held on Anafi island on 7 September proposed the gradual decommissioning (through the handing out of subsidies) of vintzotrates, the halting of the operation of mechanotrates throughout Cyclades and the creation of a network of marine reserves that will not exceed 8% of each island’s coastline (including that of Paros). It should be noted that the protected zones will not stretch more than one mile out to sea, having no impact on the fishing activities of trawlers already forbidden to fish closer to one mile from the shore according to EU and national laws.

The reaction of the mayoral candidates (or whoever chose to respond to this announcement) highlights the off-hand manner in which policy makers approach the fisheries sector, which in turn helps explains the little-conceded decline noted in fisheries. The current and re-elected mayor Mr Christos Vlachoyiannis in statements to a local paper argued that “it is our duty to protect fisheries…so that the seas can go on having fish, but in order to achieve this it is necessary to ask the fishermen’s opinions who are surely interested in their own good and know better than the rest of us what needs to be done. In any case, before arriving at a decision that will be taken by this or that body, a dialogue and a wider conversation need to be carried out, as well as an-depth study into the matter. I don’t believe this has been done in this case.” Trying to outdo the mayor in his identification with trawlers’ interests, ex-head of the port authority and municipal candidate Mr Ilias Kountromixalis stated: “Paros possesses the largest fishing fleet of the Cyclades and the third largest in the Aegean. Professional fishermen constitute an important section of the island’s society and the implementation of the Prefecture’s decisions will create a serious social problem for our island”.

The truth is, however, that the above statements serve to hide the real picture presented by the fisheries sector today and follow in the footsteps of hollow promises made in the past leading nowhere. If our political  leaders had taken the trouble to go through the study carried out by the marine department of the University of Aegean or had attended the one-day conference that was held by the Prefecture in Naxos in July where results of the study were presented they would have realized the perilous situation facing fish stocks,  requiring urgent measures to protect our seas. More of the same will not rid us of our troubles, while the more marine ecosystems are left to degrade the harder it will be for fishermen to find alternative means of occupation.

The field work that was carried out by the research team in the summers of 2007 and 2008 confirmed what is more or less common knowledge on the islands: that fish numbers have dropped sharply compared to the past. “The results of the study sound out the alarm bell” said Mr Giorgos Kokkoris, head of the research programme and lecturer at the University of the Aegean, at the presentation. The maximum biomass of fish that was discovered per unit of measurement in the Cyclades area, i.e. the weight of fish per square metre, was  found to be 65 kilograms (in the waters around Paros it is 20 kilograms and in those around Naxos it is 10 kilograms), while in other parts of the Mediterranean it is 200 kilograms.    

The four-year long study of the university of the Aegean also included interviews of 114 coastal, artisanal fishermen (who are the ones who will be affected by the creation of marine reserves), 98% of whom agreed that there has been a substantial drop in the number of fish stocks. According to them the main reasons for this have been overfishing by all types of fishing vessels, illegal fishing, the use of hi-tech fishing tools and pollution stemming from the shore. Of those interviewed 72% responded positively to suggestions to create ‘no-take’ zones in their marine areas, while the majority demanded the implementation and policing of the rules of the sea in order to protect their profession.

Marine reserves will not only help fish numbers recover, they will also provide an alternative source of income for the coastal fishermen and the local communities through the development of scuba diving activities, eco-friendly forms of tourism, involving fishermen in the policing of the reserves, organizing of guided visits to the marine zones, carrying out of scientific research etc. In brief, marine parks can contribute to the sustainable growth of the Cyclades area, in line with the examples of other Mediterranean islands which have combined marine reserves with eco-friendly forms of tourism. 

Wherever marine reserves were set up in the past the increase in fish catches in the adjacent areas has helped sway fishermen’s opinions in favour of the measure. In New Zealand, for example, where such a scheme has been put into practice, 80% of the fishermen endorsed the measure a few years after it was put to practice, while many of them went on to ask for the creation of more reserves.

In an event that was organised by Greenpeace in Athens on 24 October that looked into the problems facing Greek fisheries entitled “Fishing the Truth” politicians, environmentalists and scientists were all on the same page regarding the need to set up marine reserves as a last-ditch effort to protect our seas.  

As Ms Maria Damanaki, EU Commissioner for Fisheries and Maritime Affairs, stated: “There is sufficient available scientific data that tells us without doubt that fish stocks are coming to an end. If we do not take measures fast, we will be up against the wall. The findings of a scientific study carried out by the services of the European Commission show that if present practices continue unabated only 6-8 out of the 136 European fish stocks will remain in a healthy state in ten years time”. The EU Commissioner went on to state: “ The EU has passed legislation. For the last three years we have an EU regulation on fisheries for the Mediterranean area which if implemented would solve many problems. It foresees a number of measures, it puts the break on and sets out a number of restrictions regarding the use of drift nets, it calls for the creation of marine reserves, it shares a particular viewpoint regarding  the protection of the sea”. She went on to note: “We have no time left. I met up with the new Minister of Fisheries a few days ago and he fully recognizes the need for a change in the policies pursued in this area. We don’t need a miracle, but (the enforcement of) what is self-evident. Greece needs to comply with EU legislation, in order to avoid going to the courts and paying fines.”

On his part, Mr Stelios Katsanevakis, researcher at the Greek Institute of Marine Research (ELKETHE), also present at the meeting, remarked: “As shown by a review of the state of the Mediterranean fish stocks carried out by the Scientific, Technical and Economic Committee for Fisheries (STECF) of the EU a few days ago, out of the 41 species of the Mediterranean fish stocks for which there is adequate data, the 35 (i.e. 85% of the total) are being overfished , while only for the remaining 6 species (i.e. 15% of the total) are present day fishing levels sustainable. There is an imperative need to reform the way we manage fish stocks, based on the principles of sustainable stewardship of the marine systems and the preservation of biodiversity. The creation of networks of marine reserves is recognized internationally as an instrument for the protection of biodiversity and an effective fisheries management tool. Greece can no longer delay the creation of a network of protected areas, which will need to be set up based on scientific and not political criteria in order to ensure the smooth implementation and the constant monitoring of management plans”.

Finally, the president of the federation of small-scale artisanal fishermen of the Cyclades, Dimitris Zannes, who is leading efforts to create a marine park in the northern Cyclades, said: “Tall tales have come to an end. The view that the sea is an inexhaustible source from which we can extract whatever and however much we want has shown itself to be erroneous, disadvantageous and catastrophic. The time has come for man and sea to share a two-way relationship as was the case in the past. The coastal fishermen of the Cyclades, but also island communities are ready for this. Collaborations with groups such as Greenpeace are starting to bear fruit through the establishment of common goals aiming to keep our seas alive. It remains to be seen whether the state will keep apace and actively support these initiatives. As the Minister of Fisheries Mr Diamandidis noted in his statements Greece is its sea. We say that marine Greece is a sea brimming with life.”

A telling sign of the decline of our fisheries sector is the ever dwindling number of people employed in the sector. Paros, once the island in the eastern Aegean with the largest fishing fleet presently numbers (leaving coastal fishermen aside) 13 vintzotrates, 9 gri-gri and 1 mechanotrates. A study that was carried out by the National Metsovio Polytechnic on Paros in 2007  found that there are only three licensed professional fishermen living solely from fishing, while the rest supplement their incomes through work in other fields. Paros which 20 years ago used to export its surplus catches of fish nowadays covers its needs for fish through imports, especially from May onwards each year.

Has the time come for us to reconsider our fisheries policy and shift towards sustainable fishing practices that will not mortgage the future neither of the sea nor of the fishermen?

 

Views: 500

Add a Comment

You need to be a member of Paros and Antiparos Community to add comments!

Join Paros and Antiparos Community

Comment by Ronit Ben Saadon on January 18, 2011 at 17:05

Thanks Paris for this detailed report. i liked the statement by  Dimitris Zannes: "The time has come for man and sea to share a two-way relationship as was the case in the past".

Keep us posted with the latest developments!

Comment by Paris Kaklamanos on December 23, 2010 at 1:59

Just a comment on the shortcomings of our present system: from a journalist's  perspective it is important that people are informed about what's going on in order to have a better picture of issues affecting them. If people aren't aware, for example, of a study carried out of fish stocks in the Cyclades and the scientists' recommendations how are they to inform their opinion on this matter? Many thanks therefore to Parosweb  for hosting this article and getting the discussion started!

Μία επισήμανση μονάχα για τα ελλείμματα του σημερινού συστήματος: από την οπτική του δημοσιογράφου είναι σημαντικό να υπάρχει ενημέρωση ώστε να μπορεί ο κόσμος να σχηματίζει ολοκληρωμένες απόψεις. Εάν ο κόσμος δεν γνωρίζει π.χ. την ύπαρξη μιας έρευνας σχετικά με τα ιχθυοαποθέματα στις Κυκλάδες και τις προτάσεις των επιστημόνων πώς μπορεί να σχηματίσει  άποψη επί του θέματος; Μ'αυτή την ευκαιρία  θα ήθελα να ευχαριστήσω το Parosweb που φιλοξένησε το κείμενό μου και βοήθησε ώστε να ξεκινήσει αυτή η συζήτηση!

 

Comment by Shenpen Rinpoche on December 22, 2010 at 20:05
Very interesting article. It shows, if not obvious already, how politicians are narrow-minded and persist in seeking only their own benefit above the sustainability. Sad. But fact.
Comment by Nicolas Stephanou on December 22, 2010 at 12:50

Most politicians are rarely targeting sustainability since their scope don’t go further than the next elections. But this is how democracy works. When citizens aren’t concerned about anything else than their narrow individual or corporate interests, we can hardly expect politicians to be.
~~~~~
Οι περισσότεροι πολιτικοί σπάνια στοχεύουν την αειφορία δεδομένου ότι το πεδίο δράσης τους δεν οραματίζεται πέρα από τις επόμενες εκλογές. Αλλά έτσι λειτουργεί η δημοκρατία. Όταν οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για τίποτε άλλο εκτός από τα στενά ατομικά ή συντεχνιακά συμφέροντα τους, δύσκολα θα μπορούσαμε να περιμένουμε από τους πολιτικούς να το κάνουν.

Comment by peter macken on December 18, 2010 at 14:07

Thank you Paris, for sharing this very informative and revealing piece on the fischeries.

 

Ads

© 2021   Created by Parosweb.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service