Paros and Antiparos Community

Κοινωνικό δίκτυο της Πάρου και Αντιπάρου

Κλιματικές αλλαγές και ΑΠΕ/Climate change and RES

Κλιματικές αλλαγές και ανανεώσιμες μορφές ενέργειας [for English see below]

Η ετήσια έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (ΕΕΑ)  για το 2010 που δημοσιεύτηκε λίγο πριν τη διεθνή διάσκεψη για το κλίμα στο Κανκούν καταδεικνύει το μέγεθος των προκλήσεων που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε ως συνέπεια των κλιματικών αλλαγών.

Η περιοχή της Ευρώπης που θα πληγεί το περισσότερο από την αλλαγή του κλίματος δεν είναι άλλη από τη λεκάνη της Μεσογείου, όπου η άνοδος της θερμοκρασίας και η μείωση της βροχόπτωσης θα εντείνουν τα φαινόμενα της ξηρασίας, των πυρκαγιών και της διάβρωσης των εδαφών. Οι παρατεταμένοι καύσωνες τους καλοκαιρινούς μήνες στον ευρωπαϊκό νότο προβλέπεται να επιφέρουν αλλαγές στους προορισμούς των παραθεριστών και είναι πιθανόν να σημειωθεί μείωση  της τουριστικής κίνησης προς τις μεσογειακές χώρες κατά τη διάρκεια των καλοκαρινών μηνών – από την άλλη είναι πιθανό να αυξηθεί ο τουρισμός τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου.

 Άλλες συνέπειες από την άνοδο της θερμοκρασίας για την περιοχή μας που καταγράφονται στην έκθεση του ΕΕΑ είναι οι εξής: πτώση της στάθμης του νερού σε λίμνες και ποτάμια, εντεινόμενες πιέσεις στα υπάρχοντα αποθέματα νερού, ερημοποίηση περιοχών, μείωση της παραγόμενης ενέργειας από υδροηλεκτρικούς σταθμούς και απώλεια της βιοποικιλότητας. Όσον αφορά τη γεωργία οι παρατεταμένοι περίοδοι ξηρασίας και ανομβρίας θα επιφέρουν την υποβάθμιση εδαφών και τη μείωση της αποδοτικότητας των καλλιεργειών. Θα υπάρξουν ακόμα αλλαγές στις εποχές σποράς και θερισμού και μια «επίσπευση» της περιόδου ωρίμανσης των αγροτικών προϊόντων – κάτι που θα επιφέρει ριζικές αλλαγές στις έως τώρα ακολουθούμενες γεωργικές πρακτικές.

Τα παραπάνω μπορεί να ακούγονται σενάρια ενός μακρινού μέλλοντος, αλλά οι κλιματικές αλλαγές ήδη έχουν αρχίσει να «δείχνουν τα δόντια τους» στην περιοχή μας, επηρεάζοντας την αγροτική παραγωγή των νησιών. Δημοσίευμα της «Κυκλαδικής» με ημερομηνία 27 Οκτωβρίου αναφέρει πως τα σταφύλια που συγκεντρώθηκαν φέτος στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα για σκοπούς οινοπαραγωγής ήταν μειωμένα σε σχέση με την ήδη μειωμένη περσινή παραγωγή.  Βασική αιτία, μας εξηγεί το δημοσίευμα, «ήταν ο παρατεταμένος καύσωνας σε όλη τη διάρκεια του Αυγούστου, ο οποίος πήρε τη σκυτάλη από έναν επίσης θερμό Ιούλιο, αλλά και έναν σχετικά βροχερό Ιούνιο». Πιο αναλυτικά, «στη Σάμο, στη Λήμνο, στη Σαντορίνη και στα Δωδεκάνησα, η συγκομιδή εμφανίζεται μικρότερη απ’την περσινή, με τον καύσωνα να ‘βίασε’ έστω και σε μικρό βαθμό την διαδικασία ωρίμανσης, αφυδατώνοντας σταφύλια, αλλά παράλληλα συνέβαλε στην δημιουργία υψηλών αλκοολικών βαθμών. Η ιδιαιτερότητα αυτή, που δυσκολεύει τους οινολόγους, αντιμετώπισθηκε με την αυστηρότερη επιλογή των σταφυλιών που ‘οδεύουν’ για την παραγωγή ‘πρωτοκλασάτων κρασιών’».

Η εμφανής άνοδος της θερμοκρασίας τα τελευταία χρόνια έχει επηρεάσει και τα θαλάσσια οικοσυστήματα της περιοχής καθώς δημιουργεί ευνοϊκές  συνθήκες για την επιβίωση ειδών που μέχρι πρότινος ζούσαν σε πιο ζεστά νερά.

Σύμφωνα με τον Υδροβιολογικό Σταθμό Ρόδου μόνο στα Δωδεκάνησα έχουν εντοπιστεί τα τελευταία χρόνια πάνω από 80 «εξωτικά» θαλάσσια είδη. Κάποια από αυτά προέρχονται από τον Ινδικό και τον Ειρηνικό ωκεανό, ενώ άλλα είναι τροπικής προέλευσης.  Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υδροβιολογικού Σταθμού Ρόδου «το 10% της ιχθυοπανίδας στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο αποτελείται από ξενικά είδη, ενώ 28 είδη ψαριών έχουν προέλευση από Ινδικό- Ειρηνικό Ωκεανό και 3 από Ατλαντικό. Επισημαίνεται ότι μόνο τα 4 έχουν εμπορικό ενδιαφέρον: ο άσπρος γερμανός (Siganus rivulatus), ο μαύρος γερμανός (Siganus lyridus), ο λούτσος με τη χρυσή λωρίδα (κουτσομουρόλουτσος) και η στρογγυλοσαρδέλα. Τα υπόλοιπα ψάρια υπάρχουν, μάλιστα σε μεγάλες ποσότητες, αλλά απορρίπτονται γιατί δεν έχουν εμπορική σημασία- σ΄ αυτή την κατηγορία ανήκει η φιστουλάρια (που ονομάζεται και τρομπέτα)- ή είναι επικίνδυνα για την υγεία όπως είναι ο τοξικός λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus). Το συγκεκριμένο ψάρι ανήκει στην οικογένεια των τετραοδοντίδων και απαγορεύεται η κατανάλωσή του, όπως και όλων των άλλων ψαριών τα οποία ανήκουν στην ίδια οικογένεια, ή γιατί είναι μικρό το μέγεθός τους, σκληρό το κρέας τους ή έχουν κακή γεύση.

 

Και μπορεί το 2010 να είναι το θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί ποτέ σύμφωνα με τη NASA (http://climateprogress.org/2010/12/10/nasa-hottest-year-on-record-d...), αλλά έρευνα που διεξήχθη από ομάδα επιστημόνων η οποία δημοσιεύτηκε στο έγκριτο περιοδικό Royal Society του Λονδίνου στα τέλη του Νοέμβρη (http://www.guardian.co.uk/environment/2010/nov/29/climate-change-sc...)  προβλέπει πως δύσκολα θα συγκρατηθεί η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από το όριο ασφαλείας των 2 βαθμών. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας της Βρετανίας  μια άνοδος της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας της τάξης των 4 βαθμών θα επιφέρει αύξηση της μέσης θερμοκρασίας στην περιοχή της Μεσογείου κατά 6-8 βαθμούς. Αν επαληθευτεί ένα τέτοιο σενάριο η ικανότητα των κατοίκων της περιοχής να προσαρμοστούν στις κλιματικές αλλαγές θα δοκιμαστεί πολύ σκληρά. Όπως παρατηρεί η έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (ΕΕΑ)  «πολλοί καίριοι δείκτες του κλίματος, εντός των οποίων αναπτύχθηκαν και ευμέρησαν οι σύγχρονες κοινωνίες, έχουν αρχίσει να διαφοροποιούται από τις φυσιολογικές τους τιμές» (σελ. 38).

Το ερώτημα που τίθεται σήμερα πιο επιτακτικά από ποτέ είναι τι κάνουμε για να προσαρμοστούμε σ’αυτές τις αλλαγές και ποια είναι τα μέτρα που παίρνουμε για να τις μετριάσουμε; 

Από τη στάση που κράτησαν οι υποψήφιοι δήμαρχοι κατά την πρόσφατη εκλογική περίοδο και τις προτεραιότητες που έθεσαν για την επόμενη τετραετία, θα συμπέραινε κανείς πως οι κλιματικές αλλαγές είτε δεν συμβαίνουν είτε κατά κάποιο περίεργο τρόπο δεν μας αφορούν. Κι όμως όλες οι ενδείξεις συνηγορούν για το αντίθετο! Λίγα πράγματα ακούστηκαν π.χ. για την αναγκή ενεργοποίησης των ανανεώσιμων πηγών ενέγειας (ΑΠΕ) ως ανάχωμα στην επέλαση των κλιματικών αλλαγών.

Πρόσφατα μάλιστα η δημοτική αρχή του νησιού γνωμοδότησε αρνητικά στα σχέδια εγκατάστασης τεσσάρων ανεμογεννητριών στις Καμάρες επειδή…υποβαθμίζουν το περιβάλλον! Το ερώτημα που δημιουργείται είναι: εάν δεν θέλουμε να επενδύσουμε στις εναλλακτικές μορφές ενέργειας και να απεξαρτηθούμε από τα ορυκτά καύσιμα, που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ποια θα είναι η απάντησή μας στις κλιματικές αλλαγές;

Έχει ειπωθεί πως οι ανεμογεννήτριες αλλοιώνουν το τοπίο και προκαλούν ηχορύπανση. Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί από την άλλη πως οι ανεμογεννήτριες αποτελούν τους ανεμόμυλους του 21ου αιώνα, αφού μας προμηθεύουν καθαρή και ανανεώσιμη ενέργεια.  

Συγκρινόμενη μάλιστα με άλλες μορφές ενέργειας η αιολική ενέργεια έχει αποδειχτεί πως επιβαρύνεται με το λιγότερο «εξωτερικό κόστος». Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ExterneE (http://www.externe.info/), ερευνητικού προγράμματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η αιολική ενέργεια έχει το μικρότερο «εξωτερικό κόστος» από οποιαδήποτε άλλη μορφή ενέργειας μετά τη βιομάζα (στην περίπτωση της Ελλάδας το «εξωτερικό κόστος» της έχει υπολογιστεί σε 0,0025 ευρώ/KWh).  Σε αντίθεση με την αιολική ενέργεια, ο ηλεκτρισμός που παράγεται από την καύση πετρελαίου (όπως συμβαίνει στο εργοστάσιο της ΔΕΗ στη Νάουσα) έχει το δεύτερο μεγαλύτερο «εξωτερικό κόστος» απ’όλες τις μορφές ηλεκτροπαραγωγής (στην περίπτωση της Ελλάδας κυμαίνεται μεταξύ 0,03 και 0,05 ευρώ/KWh). 

Ποια είναι τα «εξωτερικά κόστη» στην περίπτωση του εργοστασίου της ΔΕΗ της Νάουσας (εκτός από την καταφανή αλλοίωση του τοπίου); Τα καυσαέρια που εκλύονται από τις καμινάδες του που ευθύνονται για τη μόλυνση της ατμόσφαιρας και την αλλαγή του κλίματος, η ηχορύπανση και ο κίνδυνος πρόκλησης ατυχημάτων στην ευρύτερη περιοχή (όπως το σοβαρό περιστατικό ρύπανσης που είχε σημειωθεί το 2003 από διαρροή λιπαντικών ελαίων στον κόλπο της Νάουσας).

 Επιπρόσθετα, θα πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι στο άμεσο μέλλον τα τιμολόγια της ΔΕΗ θα επιβαρυνθούν από την ενσωμάτωση του κόστους της υποχρεωτικής δημοπράτησης του 100% των δικαιωμάτων ρύπανσης των εκπομπών της ΔΕΗ. Για τον καινούργιο χρόνο το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής έχει ήδη ανακοινώσει αυξήσεις μέχρι 13,7% στα οικιακά τιμολόγια (για τις χαμηλές καταναλώσεις ρεύματος) και αύξηση 5-7% στα αγροτικά τιμολόγια της ΔΕΗ. Οι αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ γίνονται σε εφαρμογή της Κοινοτικής νομοθεσίας που προβλέπει ότι οι τιμές καταναλωτή πρέπει να αντανακλούν το κόστος και ότι πρέπει να αποφεύγονται οι λεγόμενες σταυροειδείς επιδοτήσεις, από μία κατηγορία καταναλωτών σε άλλη.  (http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231062023)

Υπό αυτές τις συνθήκες η αιολική ενέργεια αποδεικνύεται συμφέρουσα όχι μόνο από περιβαλλοντική σκοπιά,  αλλά ειδωμένη και από μια καθαρά ιδιωτικο-οικονομική σκοπιά. Η προώθηση των ΑΠΕ στο νησί μας θα διευκολυνθεί και από την επικείμενη υποβρύχια διασύνδεση της Πάρου με την ηπειρωτική χώρα η οποία θα δώσει τη δυνατότητα διοχέτευσης της πλεονάζουσας ενέργειας στο κεντρικό εθνικό δίκτυο όταν χρειάζεται και το αντίστροφο όταν η ζήτηση στην Πάρο φτάνει στην αιχμή της.

 Αλλά και το κόστος εγκατάστασης και λειτουργίας της ηλιακής ενέργειας σημειώνει σημαντική πτώση το τελευταίο διάστημα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Greenpeace μια οικιακή εφαρμογή φωτοβολταϊκών που το 2006 κόστιζε περίπου 8.000 ευρώ/KWh σήμερα δεν κοστίζει πάνω από 4.500-5.000 ευρώ/KWh. Αν μάλιστα κάποια στιγμή αναπτυχθούν πραγματικά οι ΑΠΕ στη χώρα, τότε το κόστος θα μειωθεί ακόμα περισσότερο. Σύμφωνα με υπολογισμούς της ίδιας οργάνωσης από την περίοδο 2013-2015 το κόστος παραγωγής της ηλιακής κιλοβατώρας θα είναι χαμηλότερο από την τιμή αγοράς ενέργειας από το δίκτυο και χωρίς καμία οικονομική ενίσχυση.

Σε κάθε περίπτωση, οι ερευνητές του ΕΕΑ μας προειδοποιούν πως το εκτιμώμενο κόστος προσαρμογής σ’ένα  θερμότερο κόσμο είναι πολύ υψηλότερο από το κόστος της στροφής σε φιλοπεριβαλλοντικές πρακτικές τώρα. Αξίζει το ρίσκο η συνεχιζόμενη αδράνεια;

 

Climate change and renewable sources of energy

The annual report of the European Environment Agency (EEA) for 2010 that was released shortly before the world climate summit in Cancun highlights the magnitude of challenges that lie ahead of us as a result of climate change.

The region within Europe that will be most affected by climate change is the Mediterranean basin where temperatures rises and the fall in precipitation will intensify droughts, forest fires and land erosion. Prolonged heat waves during the summer months are predicted to cause a drop in tourist arrivals during the summer, although there may be an increase during other seasons.

Other consequences of the rise in temperatures in our region that are mentioned in the report are the following: Drop in the level of water of rivers and lakes, increasing pressures on available water reserves, desertification, less energy by hydropower and higher risk of biodiversity loss. As far as agriculture is concerned, prolonged drought periods and a fall in precipitation will bring about the degradation of soil and lower crop yields. The timing of seasonal events, phenology, for plants and the life cycles of animal groups — both terrestrial and marine — alters with climatic changes. Changes in seasonal events, flowering dates and agricultural growing seasons are observed and projected. Phenology shifts have shortened the growing season at southern latitudes of the European continent. Such changes in the cycles of agricultural crops are projected to continue — potentially severely impacting agricultural practices.

The above might sound as the script of a scenario written for the distant future, but climate change has already made its presence felt in our region, impacting upon the agricultural production of the islands. According to an article that appeared in ‘Kykladiki’ on 27 October this year’s grape harvest in the Cyclades and the Dodekanese islands that was directed to the wine distilleries of the region was lower than that of last year – which was already lower than normal. The main reason for this, according to the article, “was the prolonged heat wave that visited the islands during August, which followed on from an equally warm July and a relatively rainy June”. More specifically, “in Samos, Lemnos, Santorini and the Dodekanese islands the harvest appears to have registered a slump as compared to last year, as the heat wave “hurried on” even to a small extent the maturing process, dehydrating grapes, but also contributing to the distillation of wine with a high alcohol content. This particularity of this year’s grape harvest caused additional difficulties to wine producers and was met by the more careful selection of grapes directed to the distilleries for the production of top quality wines”.

The noticeable rise in temperatures in the recent past has also affected marine ecosystems, as it creates more favourable conditions for the survival of aquatic species which up until recently lived in warmer waters.

The hydro-biological station of Rhodes has identified the presence of more than 80 ‘exotic’ sea creatures in the Dodekanese area alone in the last few years.  Some of these come from the Indian and Pacific oceans, while others originate from the tropics.  According to the data of the hydro-biological station of Rhodes “10% of the marine life in the southern Aegean comprises foreign species, 28 species of fish coming from the Indian and Pacific Oceans and another 3 from the Atlantic. It should be noted that only 4 of these pose any commercial interest: these are siganus rivulatus, siganus lyridus, koutsomouroloutsos and stroggulosardela. The rest of the ‘exotic’ fish, that are found in large quantities, are discarded as they have no commercial interest – these include fistoularia (also called trumpet) - or because they pose a danger to human health such as the toxic Lagocephalus sceleratus. This particular fish belongs to the family of four-toothed fish and its consumption is forbidden, as is that of other fish belonging to the same family because of their small size, or because of the toughness of their flesh or because of their bad taste.  

And though 2010 might have been the warmest year ever recorded according to NASA (http://climateprogress.org/2010/12/10/nasa-hottest-year-on-record-d...), a research that was conducted by an international team of scientists and was published in the Royal Society journal at the end of November, predicts that it will be very hard to contain the rise in global temperature within the safe limit of 2 degrees Celsius (http://www.guardian.co.uk/environment/2010/nov/29/climate-change-sc...). 

A UK Meteorological Office study (that appears in the same article above) analyses how a 4C rise would differ from a 2C rise, concluding that threats to water supplies are far worse, in particular in southern Europe and north Africa, where regional temperatures would rise 6-8C. If such a scenario holds true in the future the ability of the regions’ inhabitants to adapt to the changing climatic conditions will be severely tested. As the EEA report notes: “Many key climate indicators are already moving beyond the patterns of natural variability within which contemporary societies and economies have developed and thrived.” (p. 38) 

 The question that is posed to us today with ever increasing urgency is what are we doing to build resilience against climate impacts and what measures are we are taking to dampen their effects?

If you had followed the recent campaigns of the mayoral candidates and listened to them running through their priorities for the next four years you would have been forgiven to think either that climate change is not happening or that in some strange way it does not concern us. All available evidence, however,  points to the opposite. Few things were said, for example, during the election period about the need to activate renewable energy sources (RES) as a means of erecting a barrier against climate change.

Recently the island’s municipal authority did not endorse plans to erect four wind generators in Kamares because they would….undermine the environment! This leads us to the following question: If we do not want to invest in renewable forms of energy and cut ourselves free of fossil fuel, the burning of which causes the greenhouse effect, what will our answer to climate change be?

There have been claims that wind generators spoil the landscape and are noisy. One could claim, on the other hand, that wind generators constitute the windmills of the 21st century - they give us with clean and renewable energy.

Compared to other sources of energy aeolian power is an energy source  that produces a minimum of externalities. According to calculations carried out by ExterneE (http://www.externe.info/), a European Commission research project, aeolian power is the energy source with the least amount of externalities after biomass (in the case of Greece its ‘external cost’ has been estimated at 0.0025 euros/KWh). Contrary to aeolian energy, electricity produced from burning oil (as is the case with DEH’s power plant in Naoussa) is the second most costly form of electricity production in terms of externalities (in the case of Greece these costs have been estimated to be between 0.03 and 0.05 euros/KWh).

What are the external costs in the case of the power plant in Naoussa (apart from being an eyesore)? The fumes  emitted from its chimneys that pollute the atmosphere and are responsible for changing the climate, the noise it produces and the risk of accidents (such as the serious incident of water pollution in 2003 due to the leakage of lubricants in the bay of Naoussa).

Furthermore, in the near future electricity bills will be burdened by the absorption of 100% of the pollution rights that will need to be paid by the public power corporation (DEH). The Ministry of Environment, Energy and Climate Change has already announced that as of next year there will be hikes of up to 13.7% on household electricity bills (that have a low consumption of electricity) and there will be a 5-7% surcharge on the electricity bills paid by farmers. These increases are in line with EU legislation that requires electricity bills to reflect the cost of electricity production and forbids the grating of so-called cruciform subsidies (i.e. subsidies passed on from one group of consumers to another).  (http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231062023)

Under these circumstances aeolian power turns out to be advantageous not only from an environmental standpoint, but also when approached from a purely financial angle. The promotion of RES on Paros will be further facilitated by the impending underwater connection of the island’s grid with that of the mainland that will allow surplus electricity production to be supplied to the mainland whenever the need arises and vice-versa (whenever demand for electricity on our island peaks).

In addition to the above, the cost of installing and operating photovoltaic systems has experienced a significant drop in the recent past. According to Greenpeace a household photovoltaic system which in 2006 cost around 8,000 euros/KWh today costs no more than 4,500-5,000 euros/KWh. What’s more if RES really take off in our country their cost will drop even more. According to calculations carried out by this same group, by 2013-2015 the cost of production of a kilowatt of electricity produced by solar energy will be less than the market rate of electricity supplied from the grid, even without any subsidies (grid parity).

Whatever we may think of climate change, the EEA researchers warn us that the estimated cost of adapting to a  warmer world will be far higher than shifting to environmentally friendly practices now. Is persisting inertia worth the risk?

 

Views: 208

Add a Comment

You need to be a member of Paros and Antiparos Community to add comments!

Join Paros and Antiparos Community

Comment by Parosweb on December 23, 2010 at 12:57
Βεβαίως ένα μεγάλο ΝΑΙ στα αιολικά πάρκα, αλλά εφόσον έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη, να αποκαθιστάται το περιβάλλον και να διατηρείτε μόνο χωματόδρομος για την συντήρηση.

Of course a big YES for Aeolian Parks but once the development is achieved, only a dirt road should be kept for current maintenance.
Comment by Paris Kaklamanos on December 23, 2010 at 1:21

Συμφωνώ και γω πως υπάρχουν "εξωτερικά κόστη" που συνδέονται με την ανάπτυξη αιολικών πάρκων και πως θα πρέπει να περιοριστούν στο ελάχιστο. Όμως αν θέλουμε να μειώσουμε τις εκπομπές ρύπων και να πιάσουμε τους στόχους που έχουμε αναλάβει σε σχέση με το ενεργειακό μίγμα για την επόμενη 10ετία (το γνωστό 20-20-20) απαιτείται μια υπερπροσπάθεια. Το εθνικό σχέδιο δράσης που υποβλήθηκε από το υπουργείο  Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής το καλοκαίρι προβλέπει ότι μέσα στην επόμενη δεκαετία θα εγκατασταθούν επιπλέον 6.500 ΜW αιολικής ενέργειας από περίπου 1.000 MW σήμερα (η αιολική ενέργεια είναι η αιχμή του δόρατος των Ελληνικών ΑΠΕ)!  Αλλά και μετά το 2020 η απεξάρτηση από τα ορυκτά και η επένδυση στις ΑΠΕ πρέπει να συνεχιστεί αν θέλουμε να πιάσουμε τους στόχους που βάζει η Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ στην τελευταία έκθεση αποτίμησης  της (IPCC, 2007), όπου μιλάει για  μείωση εκπομπών κατά 80-95% το 2050 σε σχέση με το 1990.  Οπότε πιστεύω ότι θα βρεθούμε μπροστά σε πολύ δύσκολες επιλογές στο άμεσο μέλλον, αλλά το βασικό ερώτημα είναι ποιες είναι εναλλακτικές επιλογές μας;

 

Ι agree with you that there are externalities in constructing aeolian parks and that these need to be kept at a minimum. Yet if we want to reduce our emissions and meet our energy targets for the next decade (the 20-20-20 goal) nothing short of a giant effort is needed. The national action plan that was submitted by the Ministry of Environment, Energy and Climate Change in the summer foresees the addition of 6.500 ΜW of aeolian power to the country's energy total over the next decade compared to the present tally of 1.000 MW produced by aeolian parks (aeolian power is the key player of Greek RES)! But even after 2020 our cutting loose from fossil fuel and investing in RES needs to retain its momentum if we want to meet the targets set by the IPCC in its last assessment report (IPCC, 2007) - it talks of the need to reduce carbon emissions by 80-95% by 2050 as compared to their 1990 levels. So I think we will be faced with hard choices in the near future, but the main question is what are our alternatives?  

Comment by Nicolas Stephanou on December 22, 2010 at 14:31
Πάρι το άρθρο σου είναι πολύ καλά τεκμηριωμένο και είναι προφανές ότι οι ανεμογεννήτριες αποτελούν τους ανεμόμυλους του 21ου αιώνα. Επίσης είναι προφανές ότι οι περισσότερες αντιθέσεις για αισθητικούς, ηχώ-ρυπαντικούς, υγειονομικούς, ορνιθολογικούς η μεταφυσικούς λόγους δεν υφίστανται και μάλιστα πολλές είναι και γραφικές. Εφόσον δεν έχουμε μεγάλα πάρκα, περισσότερο από 10 ανεμογεννήτριες θα έλεγα για την κλίμακα των νησιών μας, και εφόσον δεν υπάρχουν κατοικίες σε μια άμεση ακτίνα.
Το μόνο αρνητικό που αντιλαμβάνομαι είναι η κατασκευή του δρόμου που απαιτείται για την μεταφορά τους και την συντήρηση τους, ο οποίος μπορεί να αποφέρει πολύ αρνητικές επιπτώσεις στον περιπατητικό τουρισμό, στην βιοποικιλότητα και στην οικοπεδοποίηση. Νομίζω ότι αυτές οι 3 πτυχές που συνδέονται μα την ανάπτυξη ανεμογεννητριών, ειδικότερα στα νησιά μας, να αντιμετωπιστούν με σοβαρότητα.
~~~~~

Pari, your article is very well documented and it is clear that wind turbines are the windmills of the 21st century. It is also obvious that most critics based on aesthetic, echo-polluting, health, ornithological or metaphysical reasons are undocumented  and often picturesque. If we do not have large parks, I would say more than 10 turbines for the scale of our islands, and there are no houses in proximity.
The only side-effect that I see is the construction of the road required for the transportation and maintenance, which can have very negative effects on discovery tourism, biodiversity and, plotting and misuse of land. I think these 3 aspects linked to the development of windmill parks, especially for the islands, has to be seriously addressed.

Ads

© 2021   Created by Parosweb.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service