Paros and Antiparos Community

Κοινωνικό δίκτυο της Πάρου και Αντιπάρου

Christian Stemper – Lupimaris - Θαλασσολυκοι - Photo Exhibition


I'm not a fan of sprawling theoretical interpretations, whose main aim is to uncover seemingly hidden trends and approaches unbeknown even to the artist himself. Luckily in this case there is no need, not because of my elegant restraint, but the mature idea and exact specifications of the artist.

Christian Stemper photographs seventy-five boats and fifteen fishermen.

Perhaps it is the formal simplicity and clarity, the rich colours and the graphic exaggeration of the motives, reminiscent of assemblages which make up the appearance of Lupimaris that seduce the viewer to snuggle up to the subjects and be carried by the pleasant inertia of memories of holidays spent in sleepy fishing villages or even the sound of the gentle lapping of water against sun-dried, wooden planks of the boats and thus linger on the aesthetic surface of Lupimaris. For a while the viewer benevolently examines the pretty colours and the innumerable little objects on the boat, whose identification and classification may bring some pleasure, but is unwillingly drawn to the position of a surveyor confronted by the current relevance and function of the small boat and its operator.

It's a fact that due to an incorrect policy on subsidies and modernisation on behalf of the European Union in favour of larger companies and fleets, the image of the individual fisherman and his boat is slowly disappearing.

The photographer allows the viewer a perspective usually seen in technical drawings and planar images, the artificially induced darkening of the background removes the subject from its natural environment, takes the boat out of the water, so to speak. As with Stemper's Scout series, the boats and fishermen are separately catalogued and de-individualised and their relationship is minimized to a particular genre, the boats, the fishermen, the scouts.
By "dry-docking the boat" the subject is assigned a new place and image, both idealised and conserved. The water is gone and it leaves the actors free from their natural environment and original purpose as remnants and witnesses of a dying culture, transforming them into icons.

Thus Christian Stemper in a seemingly formal work succeeds in opening a backdoor to draw attention to a social and cultural political phenomenon.

Opening: 7 June - Paros Bay hotel - 19:00

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δεν ειμαι φιλος των ατελειωτων θεωριτηκων επεξηγησεων οι οποιες κατα κυριον λογο προσπαθουν να διευκρηνησουν τυχον αποκρυφες τασεις και ερμηνειες τις οποιες ουτε ο ιδιος ο καλλιτεχνης γνωριζει. Το οτι, ευτυχως σε αυτην την περιπτωση δεν ειναι αναγκαιο, οφειλεται οχι στην κομψη μου διακριτηκοτητα αλλα στην ωριμη σκεψη και ακριβεις προδιαγραφες του καλλιτεχνη.

Ο Christian Stemper φωτογραφιζει εβδομηνταπεντε αλιευτικα και δεκαπεντε ψαραδες.

Ισως η απλοτητα, η διαυγεια και τα γεματα χρωματα παραπλανουν τον παρατηρητη σε αναμνησεις διακοπων σε γραφικα ψαροχωρια και το χαϊδεμα των κυματων στα ηλιοκαμμενα και ατελειοτες φορες βαμμενα σανιδια των καϊκιων και τον προτρεπουν να ρεμβαζει στην αισθητηκη επιφανεια του Lupimaris. Αρχικα ο παρατηρητης αξιολογει θετικα τα ομορφα χρωματα των αμετρητων μικρων αντικειμενων στα καϊκια, ομως αθελα του ερχεται αντιμετωπος με την ερωτηση της τωρινης συναφειας και χρησης των μικρων σκαφων και του ιδιοκτητη τους.

Γεγονος ειναι οτι, λογω της ελειψης επιδοτησεων και πολιτικων ανανεωσεων εκ μερους της Ευροπαϊκης Ενωσης με την ταυτοχρονη υποστηρξη μεγαλων επιχειρησεων και αλιευτικων στολων, κινδινευει να εξαφανιστει η εικονα του μικρου ψαροαλιευτικου.

Με την ματια του εποπτη, ο φωτογραφος δινει την δυνατοτητα να γινει αντιλειπτη μια προοπτικη η οποια συνηθως διδεται μονο απο τεχνικα σχεδια. Η αποκοπη του αντικειμενου απο το φυσικο του περιβαλλον, δηλαδη σκαφους-θαλασσας, δημιουργειται απο το σκοτεινιασμα του φοντου. Οπως στην σειρα του Stemper για προσκοπους και εδω οι απεικονισεις καταχωριζονται, χανουν την εξατομικευση τους και κατατασσονται σε κατηγοριες, τα αλιευτικα, οι ψαραδες, οι προσκοποι.
Με το ᾽᾽ξενερισμα᾽᾽ των αλιευτικων διδεται στα μοτιβα μια καινουργια θεση και ενα νεο προσωπο, τα οποια ομως βεβαια ειναι πια ιδεατοποιημενα και μουσοποιημενα. Το υδατινο στοιχειο εξαφανιζεται και αφηνει τους ψαραδες εκτος του φυσικου τους περιβαλλοντος και της αρχικης τους μοιρας σαν ταξιθετες και μαρτυρες ενος ετοιμοθανατου πολιτισμου, και γινονται πλεον εικονες.

Κατα αυτον τον τροπο κατορθωνει ο Christian Stemper σε μια καταρχας φαινομενικα τυπικη εργασια, να ανοιξει μια αλλη προοπτικη κατευθυνοντας το βλεμμα σε ενα Κοινωνικο και Πολιτιστικο φαινομενο.

Views: 208

Add a Comment

You need to be a member of Paros and Antiparos Community to add comments!

Join Paros and Antiparos Community

Ads

© 2018   Created by Parosweb.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service